Będę was na rękach nosił - czyli obietnice Macho nocą

 Pisząc tego posta dopiero zdałam sobie sprawę jak długi i bogaty w wrażenia był czwarty dzień naszej podróży. Od rana zdążyliśmy pośmiać się z Macho, zwiedzić Colosseum, wejść na wzgórze Celius ( kościoły San Clemente i Santi Quattro Coronati), obejrzeliśmy Forum Romanum, powłóczyliśmy się po Palatynie, dotarliśmy do Term Karakalli, zrobiliśmy wieczorem zakupy. Nie wiem skąd mieliśmy siły,  by wieczorem wypięknić się, wziąść piwko i iść w miasto... Absolutnie nie żałuję.

Wielokrotnie podczas pobytu cieszyliśmy się z lokalizacji naszego lokum. Jednak dopiero wieczorem okazuje się jak bardzo przydatne jest mieszkanie w samym centrum. Nie byliśmy związani żadnym metrem ani autobusem ( oprócz kursów nocnych autobusów metro pracuje tylko do północy). Mogliśmy swobodnie i bez żadnych obaw o aparaty czy własne życie spacerować po okolicy. Dobrze że nie zdecydowaliśmy się na inne mieszkanie które położone było dużo mniej dogodnie w nieciekawej nocą dzielnicy. 
Ale wracając do opisu nocnej wycieczki-opuściliśmy apartament i "na czuja" udaliśmy się w miasto. Coś niesamowitego spotkało nas po jakichś 10 minutach od wyjścia- Łukasz zauważył że za rogiem jest jakiś ruch, coś się dzieje, ktoś fleszem błyska. Wiele nie musieliśmy się zastanawiać by tam pójść. Jakie było nasze zdziwienie, gdy tym czymś co przyciągnęło tłumy była Fontanna Di Trevi!! Nie ma to jak wpaść na najsłynniejszą fontannę ot tak, przypadkiem:D Oczywiście nie odmówiliśmy sobie sesji foto. Fontanna mnie nie przestaje zadziwiać. Nie mogę się zdecydować kiedy bardziej mi się podoba- w dzień czy w nocy. Ludziom niestety też. Następnym razem jak będziemy w Rzymie mam niecny plan zwiedzania miasta  o świcie. Już ja tak zaplanuję pobyt by w dzień móc odsypiać a Rzym zwiedzać w  godzinach późnonocno-wczesnoporannych. Może o 4 jest szansa na mniejszy tłok przy fontannie?
Gdy już nasyciliśmy oczy Fontanną Di Trevi przeszliśmy w kierunku Panteonu, ale najpierw wpadliśmy "przypadkiem" na kolejną starożytność. Mianowicie przy  Piazza Di Pietra jeden z budynków (mieszczący Chambers of Commerce,- Izbę Gospodarczą) ma niesłychaną fasadę - portyk z dawnej Świątyni Hadriana. 

Świątynia Hadriana

Świątynię wybudował syn cesarza Hadriana w 145 r n.e. Zaś w 1879 roku ruiny świątyni zostały wkomponowane w nowobudowany budynek. 
Kolejnym cudeńkiem jest Panteon. Który równie niesamowicie wygląda nocą jak za dnia. Plac przed Panteonem tętni życiem również teraz. Ludzie przesiadują w knajpkach nad speghetti i winkiem. Uwielbiam nocne życie Rzymu.

Chwila zadumy, słit focia Panteonu i idziemy w drugie miejsce w Rzymie gdzie czuję się zdecydowanie dobrze- Piazza Navona.
Wiem że takich nocy mi brakowało w Pradze-wieczór początkowo chłodny po wypiciu dużego piwa zrobił się zadziwiająco ciepły:) Nie wiedzieć czemu Piazza Navona będzie mi się kojarzyć z piciem...

Fontanna czterech rzek Piazza Navona

Jeśli każda fontanna w Rzymie jest tak pięknie podświetlona to wiem już po co wrócę do tego miasta

Czyżby polscy górale? wyglądają jakoś znajomo:) ( zdjęcie robione ukradkiem, stąd jakość)

Hipolit też nocą z nami pił, a co!

Bavaria we Włoszech? czemu nie:)

Fontanna del Nettuno

Nocą kursują głównie taksówki

Duża Bawaria wypita na Piazza Navona pod fontanną - efekt jest taki, że przekraczałam nieprzekraczalne. A ściślej barierki oddzielające fontannę- po pifku jakoś tak łatwiej było podejść za barierkę:) 
Mamy ambitny plan udać się na Watykan. Docieramy do nabrzeża. Tu pada szlachetna obietnica. Ktoś miał nas na rękach nosić i co? Ja się pytam jak Macho spełnił obietnicę? Owszem nabrzeże okazało się błotniste, zamulone, nie na Kasi obcasiki i mój zamsz.... Szybko więc się ewakuujemy. 

Na moście prowadzącym do Zamku Św. Anioła zrozumiałyśmy że na Watykan nie dotrzemy za żadne skarby. Z prostej i prozaicznej przyczyny-duże piwo może i było smaczne, ale pęcherz ma na ten temat swoje zdanie. Tylko Misiek zabrał aparat i dziarsko podążył na sesję foto. Ja rozumiem, że rzeźby na moście są piękne, ale nasz pęcherz!!!! Daj tu babie piwo a potem chłopu aparat... Powrót do domu był dramatyczny. Ale na szczęście sympatyczna włoszka przypomniała sobie angielskie słówka i mieszaną włoszczyzno-angielszczyzną wskazała kierunek do przystanku autobusowego naszego autobusu. Nie ma to jak zostać "napadniętą" przez kogoś przypilonego potrzebą. Cóż już tak mam że jak trzeba to nie zapominam języka (migowo- angielsko-włoskiego hihi) w gębie. No ale dzięki temu złapaliśmy cholernie pełny autobus i dotarliśmy do domu. W autobusie spotkaliśmy zaś pewną paniunię która leciała z nami samolotem do Rzymu. Z Kasią miałyśmy nie lada satysfakcję że laska w samolocie mająca dla siebie 3 miejsca zarezerwowane (widać lubiła przestrzeń)  tutaj musiała gnieść się w nieludzkim ścisku:)

Panteon, Piazza Navona, czyli piknik polsko-włoski

Obejrzeliśmy Słonia Bramantego, a zza rogu widać najlepiej zachowany zabytek z czasów rzymskich-Panteon. Powstał w latach 118-125 n.e. Przykrywa go do dziś 43 metrowa kopuła o tej samej średnicy.W imponującym, niezwykle oświetlonym tylko przez oculus w suficie wnętrzu znajdują się grobowce królów, malarzy i rzeźbiarzy (o mały włos przegapilibyśmy grób Rafaela). Mimo że usunięto złote panele pokrywające sufit Panteon robi niesamowite wrażenie. Daje wyobrażenie jak Rzym musiał wyglądać kiedyś. Wówczas bogaty i pełen przepychu, dziś pełen...ludzi. Nie wiem czy to efekt dnia (byliśmy w niedzielę), ale był pełen ludzi. Może też wpływ ma to że za wstęp nikt nie pobiera opłat? Nie wiem.  W każdym razie pierwsze co ustaliliśmy to wybór kolumny, pod którą się spotkamy w razie zgubienia i każdy oddał się kontemplacji. (FILM)

Panteon urzekł nas wszystkich. Nieśmiało wyciągnęliśmy Hipolita, by również jemu zrobić sesję foto. ( pod koniec pobytu nie było już śladu po tym skrępowaniu). 

Co mnie w Rzymie pozytywnie zaskoczyło, to że wszędzie było tak bardzo blisko. Ledwo opuściliśmy Piazza de la Rotonda, a już byliśmy pod kościołem S. Luigi degli Francesi , niestety w porze sjesty zamknięty, ale obrazom Caravaggia nie odpuścimy i jeszcze do tego kościoła wrócimy. 

Nieopodal czeka na nas kolejny cud, niesamowicie klimatyczne miejsce- Piazza Navona. Na jej środku fontanna Czterech Rzek ( Quattro Fiumi). Krąży legenda, że rywalizujący z autorem fasady kościoła San Agnese in Agone Borominim, Bernini celowo ustawił postacie fontanny tyłem do fasady kościoła. To nic, że kościół faktycznie powstał później, niż fontanna, legenda jest i kropka. Przewodnicy mają co opowiadać. 

Fasada kościoła San't Agnese in Agone i fragment fontanny na Piazza Navona

 W każdym razie uznaliśmy Piazza Navona za doskonałe miejsce na piknik. Ławeczki, wokół urokliwe stragany z radosną twórczością miejscowych artystów. Wokół mnóstwo spacerowiczów. Wyciągnęliśmy co kto miał: winczako, pikwo, kanapki. Żyć nie umierać. Tylko czy we Włoszech wolno pić w miejscach publicznych? Hmm testowaliśmy to w wielu miejscach w mieście i choć czasem czuliśmy się w naszym procederze nieco osamotnieni, wyszło nam że chyba można. Nikt uwagi nam nie zwrócił. Mandatu nie dostaliśmy. Rzymska polityka w kwestii alkoholu dostaje od nas piątkę:) (FILM o Piazza Navona).

Po małym co nieco zwiedzaliśmy kościół San't Agnese in Agone. Zdjęć brak gdyż był zakaz.

Dwie gracje pod fontanną Quattro Fiumi

San't Agnese in Agone

Jeszcze mieliśmy siły zahaczyć o Campo Di Fiori. Plac tak osławiony przez Giordana Bruna i licznych straganiarzy nsa niestety rozczarował. Może to popołudniowa pora, ale klimat miał raczej kończącego pracę targu na Katowickiej Załęskiej Hałdzie. Ot takie moje skojarzenia. Trochę brudno, zaniedbane stragany na których królowały jedynie gołębie i smutni sprzedawcy torebek "Szanel" z prześcieradła na ziemi...

Czy chciałabym kupić makaron z takiego stoiska??

Hmm pawie targ z Namur

Giordano Bruno na Campo Di Fiori

Hipolitowi chyba Campo Di Fiori też się nie spodobało,  skoro usiłował się schować

Campo Di Fiori kończy nasz pierwszy dzień w Rzymie. Po drodze jeszcze DeSpar i zakupy na pierwszą kolację w Wiecznym Mieście.